Friday, December 2, 2011

အခ်စ္မွာ ခ်စ္ရာေတြ အထပ္ထပ္နဲ႕ ရပ္မေနတဲ့ဘ၀မွာ ခ်စ္တယ္ ဆိုတာႀကီးကို ေလ

ဆယ္တန္းႏွစ္တုန္းက  ရည္းစားတစ္ေယာက္ စထားမိတာ
သူငယ္ခ်င္းပါ  တစ္လမ္းထဲအတူူတူေနႀကတာ ၀တၳဳေတြထဲကလို
တစ္ဆင့္တက္လိုက္တာ ရည္းစားၿဖစ္သြားေရာ
၀ိုင္းေၿပာ/ဆူ လိုက္ႀကတာ  ဘယ္သူေတြလဲဆိုတာ  မေၿပာလဲသိမွာ
စာေမးပြဲေၿဖခါနီးမွာ  ၿပတ္သြားေရာ
ဆယ္တန္းကို  ဂုဏ္ထူးသံုးခုနဲ႕ေအာင္ေတာ့  အားလံုးကိုရယ္ေမာရင္း
ေက်ာင္းမွာ  ေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္၇တယ္ သူလဲသူငယ္ခ်င္းပဲ
ေက်ာင္းမွာ  ေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္ရတယ္
ဘာၿဖစ္လို႕  ၿပတ္သြားႀကတာလဲ ဆို ေတာ့ ဒီလိုပါပဲ
ဒီလိုေနရင္း  ဒီလို႔ပဲ  ၿပတ္သြားႀကတာ  ပ်င္းတာ သည္းမခံႏိုင္ဘူး
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့  အရူးအမူး အရမ္းခ်စ္လို႕ ၿဖတ္လိုက္တာ
မအံ့ႀသ နဲ႕ အ၇မ္းခ်စ္လို႕ အရမ္းခ်စ္လို႕
ခု လား လြတ္  လြတ္ေနတယ္  ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္လား
နား လိုက္တာ နည္းနည္းေတာ့ခံစားရတာေပါ့ တစ္ည ႏွစ္ည အိပ္မရတာေလာက္ပါ
ဘီယာ ႏွစ္ခြက္ သံုးခြက္ေလာက္ ေသာက္ၿပီး ကာရာအိုေက သြားဆိုပစ္လိုက္တယ္
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ႀကည့္ၿပီး ၇ယ္ပစ္လိုက္တယ္
ဟုတ္တယ္ေလ မိဘေတာင္မွ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးထားတာ ခ်စ္သူၿဖစ္တာနဲ႕
ဟိုမသြားရ  ဒီဟာမလုပ္ ဘာ  ညာ  ရႈပ္ေနတာပဲ အၿဖစ္သည္း ခ်ဳပ္ခ်ယ္တာ
မုန္းတယ္
စာေမးပြဲ  ေအာင္တယ္ေလ  အမ္အီး  ဆက္တက္အုန္း မွာ......
                                                                  ၂.၁၂.၂၂

ေမွာ္မသြင္းႏိုင္တဲ့ကဗ်ာ

စိတ္ေတြက ညေနခင္းဆီပဲ ယိုင္ယိုင္သြားတယ္။
ကိုယ့္မွာ မလံုၿခံဳေတာ့တာနဲ႔
ေမေမ့ဆီမွာ
ရိုးသားျခင္းကို သြားအပ္ထားလိုက္ၿပီ
“ ဟဲလို- ေဖေဖလား
ကၽြန္ေတာ္ အရင္ဘ၀က သားႀကီးပါ
အဲဒီမွာ ေဖေဖေရာက္တာ ကိုးႏွစ္ရွိၿပီေနာ္
အဆင္ေျပပါရဲ႕လား”
သံသရာရထားေပၚမွာေတာ့
အေမနဲ႔ညီငယ္ႏွစ္ေယာက္ကတစ္တြဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔မိသားစုကတစ္တြဲ
တတိယေျမာက္ညီေလးမိသားစုကတစ္တြဲ
တစ္ခရီးတည္းေပမယ့္ ထိုင္ခံုေတြ ကြဲလို႔…


(ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္ေသာ ေဖေဖ…သို႔)

Monday, November 28, 2011

ကဗ်ာ

ဒုးေလာက္တင္ထားတာေတာင္မွ
ရင္ေလာက္မက်
သိသိႀကီးနဲ႕ ႀကိဳက္ရဲ႕သားနဲ႕ပယ္
 အယ္ဒီတာမ်ား 
ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲမွာ
ပန္းေတြေ၀.......

Friday, November 25, 2011

ဘယ္ေတာ့မွ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းမေရးေတာ့ဘူး..

ငယ္ငယ္က ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း ေရးခဲ့တဲ့အက်င့္ရွိေတာ့
စာမ်က္ႏွာရဲ႕ညာဘက္အေပၚေထာင့္မွာ ရက္စြဲ ၂၁.၃.၁၁ ေရးမိ
လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၃ႏွစ္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေန႕စဥ္မွတ္တမ္း စာအုပ္ေလးကို ေဖေဖက
မရမက အတင္းေတာင္းယူျပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေရွ႕ မွာ မီးပံုရႈိ႕ခဲ့တယ္...
မီးပံုထဲမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းစာအုပ္ေလးကို
ၾကည့္ေနရင္း မ်က္ရည္က်ခဲ့ရတယ္...
ေဖေဖက “သား မင္းမွာ အသိဥာဏ္ေတြရွိေနတာပဲ
               မွတ္ထား၊ မင့္ဦးေႏွာက္၊ႏွလံုးသားနဲ႕
               မွတ္ထား၊ မင္းအသက္ရွင္ေနသေရြ႕၊မွတ္ထား
               အလြတ္က်က္မွတ္ထား ၊ မွတ္ထား
               ဘာကိုမွမေရးနဲ႕ ၊မွတ္ထား“ လို႕ေျပာခဲ့ပါတယ္၊
ကမၻာေက်ာ္တဲ့ အင္းဖရန္႕ ရဲ႕ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းကို အားက်ခဲ့မိတယ္......
စကၠန္႕ ၊မိနစ္၊နာရီ၊ရက္၊လ၊ သကၠရာဇ္ေတြကို စနစ္တက်ျပဳစုခဲ့ၿကတာကိုလည္း
အားက်ခဲ့မိတယ္
ဒါေပမဲ့ ၊ထားလိုက္ေတာ့တယ္....
ေဖေဖေျပာသလို
မွတ္ထားလိုက္ေတာ့တယ္။


ရနံ႔သစ္
၂၀၁၁ ၊ ႏို၀င္ဘာ