ငါတို႕ေဆာက္ခဲ့တာေတြေရတြက္လို႕မရႏိုင္ဘူး

ၿဖစ္ခ်င္တာေတြအသာထားလိုက္ ေတာ့ကြာ လာ ခ် မယ္ ေဟ့ေကာင္ ကိုယ္ေသာက္တာ ကိုယ္ရွင္းေနာ္ ငါ လဲ မနက္ေစ်းဘိုးနဲ႕ လမ္းစရိတ္ခ်န္ၿပီး အကုန္ဆြဲမွာေနာ္ တင္းတယ္ ဒီေလာက္ပူေနတာ ငရဲၿပည္ေတာင္ဒီေလာက္မပူဘူး ေရ ဘူး ႀကီး ၅ဘူးေသာက္တာေတာင္ ေသးမေပါက္ဘူး အလုပ္လုပ္တာမပင္ပန္းဘူး ေနပူထဲ တက္လိုက္ ဆင္းလိုက္နဲ႕ မ်က္လံုးထဲ ၀င္လာတဲ့ ေခြ်းေတြနဲ႕ေနေရာင္ထိေတာ့ ငါ ဘာမွမၿမင္ရေတာ့ဘူး ဟူး ပင္ပန္း ဆင္းရဲလိုက္တာ မင္းလူႀကမ္းလုပ္သက္က ငါ့ထက္ႀကီးတယ္ …ပဲ ခုထိ လူႀကမ္း ပဲ……. ေအးပါ ငါလဲသံလက္ကိုင္ ပန္းရံဆရာတဲ့ ဟားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး လူႀကမ္း ကတက္လာတဲ့ ေအာက္ေၿခကစတဲ့ ပန္းရံဆရာ ေလ ခု ညေနေတာ့ ခ် ခ် ခ် ကြာ တဆိုင္လံုးေသာက္ပစ္မယ္

ယားယံၿခင္းကိစၥမ်ား

ယားယံၿခင္းကိစၥမ်ား လူဆိုတာကလည္း ဘာလို႕လူၿဖစ္လာရတယ္လို႕ကိုယ္႕ကိုယ္ကို မသိႀကဘဲ “လူ႕ဘ၀”ကိုေရာက္ခဲ့ ရရွိခဲ့ႀကရတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္သက္သက္ကို ေၿပာရင္ လက္ခံခ်င္လဲလက္ခံႀကေပါ့။ လက္မခံခ်င္ရင္လည္း လက္မခံပိုင္ခြင့္ ရွိႀကပါတယ္။အို…လူသား…..တို႕……ခင္ဗ်ား။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။ ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္သက္သက္ကိုသာ တင္ၿပမွာၿဖစ္လို႕ မွားရင္လဲကြ်န္ေတာ္ မွန္ရင္လဲကြ်န္ေတာ္………ေပါ့။ မွား/မွန္ၿခင္းဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚမွာသာ တာ၀န္ရွိပါတယ္လို႕……..ဦးစြာပဏာမေၿပာလိုပါတယ္။ လူဆိုေတာ့ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ လူရဲ႕အတၱေတာ့ရွိမွာေပါ့။ အတၱအရ ကိုယ္ပိုင္အခြင္႕အေရးအရ၊မႀကိဳက္တာေတြ ႀကိဳက္တာေတြ ကိုလြတ္လပ္စြာ ေၿပာဆို၊ေရးသား ေနခ်င္တာက ယခုေခတ္အခါ ေခတ္စားေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီလို႕ ေၿပာရင္ရမလားဗ်ာ- ၿမင္ေနရတာ ႀကားေနရတာ စကၡဳ ေသာတ….. ကိုယ္နဲ႕အႀကိဳက္မေတြ႕တာေတြမ်ားလို႕ေပါ့။ ကိုယ္ကပဲ ေခတ္နဲ႕မေလွ်ာ္ညီလို႕လား။ေနာက္မွာက်န္ေနခဲ့လို႕လား။ဒီ ေခတ္ႀကီးကို ႀကည္လင္တဲ့မ်က္လံုးနဲ႕ မႀကည့္ၿဖစ္ခဲ့လို႕လား။နားးးးးးးးးကိုင္းႀကီးႀကီးမွာၿပန္နားရမွာလားးးးးးးးးးးး “ဦးေလးရာ အိမ္ကိုသာၿပန္သြားစမ္းပါ”တဲ့လား “သႀကၤန္ဆိုတာ ဦးေလးတို႕မသိပါဘူးဗ်ာ”တဲ့လား “ဒီလို၀တ္တေခတ္မွီတာရွင့္”တဲ့လား “ကိုရီးယားကားေတြမႀကည့္ဖူးဘူးထင္တယ္”တဲ့လား “ဟိုးးးးး၂၀ရာစုကို ၿပန္သြားေတာ့ေနာ္”တဲ့လား သူတို႕ေၿပာတာမမွားပါဘူး၊မွားေနတာက ကြ်န္ေတာ္ပါ။ဒီေခတ္ႀကီးနဲ႕ အံ၀င္ခြင္က်မေနႏိုင္တာကိုက ကြ်န္ေတာ့္အၿပစ္ပါ မ်က္စိကၿမင္ေနတာ နားကႀကားေနတာ စိတ္ထဲကခံစားရတာ….. ေဒါသၿဖစ္ေတာ့လည္းကိုယ့္ေဒါသနဲ႕ ကိုယ္ေပါ့။ကိုယ့္ဘာသာအလိုမက်ေနတာ ကိုယ့္ေဒါသကိုယ္ခံေပါ့။ ရပ္ကြက္ထဲ စာေပေဟာေၿပာပြဲကို သြားၿပီးနားေထာင္ႀကည့္ေတာ့ ၊ဒါ စာေပေဟာေၿပာပြဲလားးးးးးးးးးးးးးးး ကြ်န္ေတာ္တို႕ငယ္ငယ္တုန္းက ဆရာၿမသန္းတင့္တို႕ေဟာေၿပာခဲ့ႀကတာ ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး။ကြ်န္ေတာ္ႀကားတာ မွားမ်ားသြားလား ဆိုၿပီး ကိုယ္ေတြ႕ႀကံဳရတဲ့ စာေပေဟာေၿပာပြဲေလးေတြအေႀကာင္းေၿာမိေတာ့………………… “ဟားးးးးးဟားးးးးးဟားးးးးး”ဦးေလးၿပန္သြားပါဗ်ာ၊အဲဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာၿပန္ေနလိုက္ေတာ့ ၊ဒီေခတ္မွာဒါေတြမရဘူးဗ်။ႀကားလား လက္ခုပ္သံေတြ ၊ၿမင္ရလားးးးးးးဥာဏ္ပူေဇာ္ခေတြ…… နားပါဗ်ာ ဦးေလးရာ တဲ့။ ဒါအႏုပညာမဟုတ္ဘူးကြ ၊မ်က္ႏွာဖံုးတင္ရိုက္လည္း ဒီလိုမၿဖစ္သင့္ဘူး ၊ၿမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ မေလွ်ာ္ညီဘူးေနာ္။ေဖာ္တာဟာ တဏွာၿဖစ္ေနတယ္။ရိုင္းတဲ့ဘက္ကိုသြားေနတယ္လုိ႕ထင္တယ္ ဟိုကြာ…..PLAY BOYမဂၢဇင္းမွမဟုတ္တာ…လို႕ ေၿပာမိေတာ့….. “ဦးေလးတို႕ ကဗ်ာေတြကို ဘယ္သူကဖတ္လို႕လဲ ၊ဒီလိုမဂၢဇင္းေတြထဲမွာ ဦးေလးတို႕ကဗ်ာေတြကို အၿဖည့္ခံထည့္ေပးေန၇တာ။ဒါ ကြာလ္တီေခတ္ဗ်။ေႀကာ္ၿငာေခတ္ေလ။မဂၢဇင္းအသက္ရွည္ဖို႕…………. ကြာလ္တီလိုတယ္ဗ်” တဲ့ ဒီလိုကြာ….ေက်းလက္က ဆင္းရဲသားေတာင္သူလယ္သမားေတြရဲ႕ အက်ိဳးကို လိုလားတယ္ဆိုရင္ ေက်းလက္ေန ၿပည္သူေတြနဲ႕ တစ္သားထဲေနရမွာ ၿပည္သူ႕ဆႏၵကို နားေထာင္ၿပီး လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ၿဖည့္ဆီးေပးႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားရမွာ ေပါ့။ခုေတာ့ကြာ …..လို႕ ယူဆခ်က္ကို ေဆြးေႏြးမိေတာ့………… “ေခတ္ေနာက္ၿပန္ဆြဲဦးေလးႀကီး ဒီေန႕ေခတ္မွာ အခမ္းအနားအားလံုး ေဟာ္တယ္ေပၚမွာက်င္းပေနတာ …..ဗြက္ေတြ ၊ရႊံ႕ေတြ၊ႏြံေတြ၊ လမုေတာေတြ၊စစ္ေၿပးေတြ၊ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ ကိစၥကို ဒီလိုေဟာ္တယ္ႀကီးေတြ ေပၚမွာခမ္းခမ္းနားနားက်င္းပၿပီး ေၿပာမွ မီဒီဟာက ၿဖန္႕လို႕ ကမၻာကသိႀကမွာေလ။ဂလိုဘယ္….ေလ……. ဦးေလးရဲ႕…” တဲ့။ လူဆိုေတာ့ လူသားရဲ႕တဏွာရွိၿပန္ေတာ့ ညေန ညေန စီတယ္ေလ စီတယ္ေလ……..ဘီယာေလးနဲ႕…. ဆိုရင္ေပါ့၊ကြ်န္ေတာ္တို႕လူပ်ိဳအရြယ္က ေခတ္စားခဲ့တဲ့သီခ်င္းေတာင္ရွိေသး၊”ေရခဲ ….စိမ္….ဘီ……. ယာ”တဲ့။ေနာက္ႀကားဖူးတဲ့သီခ်င္း”ဘီယာဆိုတာအရက္မဟုတ္ပါ”တဲ့။ဘီယာေလးစုတ္လို႕၊ၿမံဳ႕လို႕ ေလညွင္းေလးခံလို႕…….ညေနခင္းကိုၿဖတ္သန္းေနတုန္းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး “ဦးေလးးးးးးးးးးး၀ါသနာပါရင္ ရွိတယ္ေနာ္၊သားကိုေၿပာ…..ဟိုမွာေတြ႕လားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ဘာညာရွင္းတယ္ေနာ္။ဇယားမရႈပ္ဘူး”တဲ့။ ခက္ေတာ့ခက္ၿပီ၊ခက္ေနတာကကြ်န္ေတာ္ပါ၊သူ႕ဘာသာသူသြားေနႀကတဲ့ အခ်ိန္ေတြထဲ ကြ်န္ေတာ္ ကသာ မလိမ္မိုးမလိမ္မာ ၀င္ေရာက္ေႏွာက္ယွက္မိတာ။ ခက္ေတာ့ခက္ၿပီ၊သူ႕ဘာသာသူ ပန္းကံုး၊သရဖူ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ သူေႀကနပ္လို႕ သူေပးႀက၊သူေႀကနပ္လို႕ လက္ခံႀက တဲ့ေခတ္ႀကီးထဲမွာ မလိမ္မိုးမလိမ္မာ ၀င္ေရာက္ေႏ်ာက္ယွက္မိတာ။ ကြ်န္ေတာ့္အမွားပါ ၊ကြ်န္ေတာ့္အမွားပါ၊ကြန္ေတာ့္အမွားပါလို႕ ညီးတြားေန၇င္း ကြ်န္ေတာ့္လိုမွားတဲ့ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ကို သတိ၇မိပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာကမႈိင္း(ေဆး-၂)ပါ သူက သူ႕ရဲ႕ မသက္မသာ ကိစၥေတြကို ကဗ်ာဖြဲ႕ခဲ့ပါတယ္။ကဗ်ာနာမည္က “ဓါတ္မတည့္ၿခင္းမ်ား”တဲ့ ဖတ္ႀကည့္ႀကပါအုန္း (ေသာ္ဇင္အုန္း)

က ကေလးငယ္ခ်စ္စဖြယ္

က ကေလးငယ္ခ်စ္စဖြယ္ Friday, September 21, 2012 အစားအစာေတြ ေပးတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အ၀တ္အထည္ေတြ ေပးတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဘယ္ေတာ့ အိမ္ ၿပန္ ရမလဲ ဒီမွာမေပ်ာ္ပါဘူး သားတို႕မွာအိမ္ရွိတယ္ (ေသာ္ဇင္အုန္း)

ငယ္ငယ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းမ်ား

(ငယ္ငယ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းမ်ား) အတူေဆာ့ကစားႀက ေယာက္်ား-မိန္းမ မရွိ ငါတို႕ ထုတ္ဆီးတိုးႀကတယ္ တူတူ ပုန္းႀကတယ္ ေဂၚလီ လိွမ့္ႀကတယ္ သားေရကြင္း ပစ္တယ္ ေဘာလံုး ကန္တယ္ ေရကူးတယ္ သစ္ပင္တက္တယ္ တခါတခါ စစ္တိုက္တမ္းလဲ ကစားခဲ့ႀက ဒိုးထိုးတယ္ ၊ ဖန္ခုန္တယ္ …….. ………….. ……… “ေဟ့ ကေလးေတြ ။ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ကေလးေတြ “တဲ့ ငါတို႕ကိုမုန္းတဲ့ လုႀကီးရဲ႕အိမ္ေရွ႕ ေဇာင္းခါးသီးပင္ေတြတန္းစီလို႕ ခူးမစားဘဲ ငါတို႕ ဒုတ္နဲ႕ရိုက္ခ် သူ႕အိမ္ေရွ႕ေရေၿမာင္းထဲ ေဇာင္းခါးသီးစိမ္းစိမ္းေလေတြေမ်ာလို႕ အဲဒီလူႀကီး စိတ္ဆိုး ငါတို႕ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ ခဲ့ႀက။ ငါ့ရဲ႕အိမ္ဟာ မင္းတို႕အိမ္ပဲ မင္းတို႕အိမ္ဟာလဲ ငါ့အိမ္ပဲ ငါ့အိမ္က ထမင္း၀ိုင္းဟာ မင္းတို႕ထမင္း၀ိုင္းၿဖစ္သလို မင္းတို႕အိမ္က ထမင္း၀ိုင္းဟာလဲ ငါ့ရဲ႕ထမင္း၀ိုင္းပဲ၊ ေနပူပူ မိုးရြာရြာ ႏွင္းက်က် ေန႕ေတြ လေရာင္ေအာက္က ညေတြ လေရာင္ကင္းမဲ့ ညေတြ ငါတို႕တေတြ ေပ်ာ္ႀက ေၿပးတမ္း လိုက္တမ္း ကစား ေမာပန္းၿခင္းမ်ား မရွိခဲ့။ ငါတို႕ရဲ႕ ကစားကြင္းထဲမွာ အသၿပာမရွိ ၊ ဂုဏ္ပကာသန မရွိ အာဃာတ ၊အမုန္း ၊မနာလိုၿခင္း မရွိ ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းမ်ားသာရွိခဲ့ေသာ ငါတု႕ိရဲ႕ ငယ္ဘ၀ အလြမ္းမ်ားစြာၿဖင့္…………….. (ေသာ္ ဇင္ အုန္း)

က်ားနဲ႕ယုန္

က်ား နဲ႕ ယုန္ ေခတ္မွီတဲ့က်ားတစ္ေကာင္ဟာ အမဲေကာင္ကိုေခ်ာင္းၿပီး အလစ္ဖမ္းစားရတာ ႀကာေတာ့ ပ်င္းလာတယ္။အေခ်ာင္သက္သက္သာသာနဲ႕ စားခ်င္လာတယ္။ဒါနဲ႕ က်ားဟာ အႀကံထုတ္ထုတ္တယ္။က်ားဆိုေတာ့ သိပ္ႀကာႀကာမစဥ္းစားရပါဘူး၊အႀကံရတာေပါ့။ဒါနဲ႕ က်ားဟာ သူ႕အႀကံကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္ေတာ့တယ္။ပထမဆံုး သမင္တစ္ေကာင္ကို ဖမ္းလိုက္တယ္။ၿပီးေတာ့ မစားဘဲ ဒီလိုေၿပာၿပီးၿပန္လႊတ္လိုက္တယ္။ “ငါမင္းကိုစတာပါကြာ၊ဒီေန႕ကစၿပီး အသားမစားေတာ့ဘူး၊သက္သတ္လြတ္အသီးအႏွံစားၿပီးဥပုသ္ရက္ရွည္ေစာင့္ အဓိဌာန္၀င္မလို႕ကြ” တဲ့ က်ားပါးစပ္ထဲကထြက္လာတဲ့သမင္ဟာ ၀မ္းသာအားရေၿပးလာၿပီး တစ္ေတာလံုးကို ဒီအေႀကာင္းေလွ်ာက္ေၿပာၿပတယ္။ဒါေပမယ့္ဘယ္သူမွမယံုပါဘူး.။သမင္ကက်ိန္တြယ္ေၿပာေတာ့ ပညာရွိယုန္ကစဥ္းစားတယ္။ “ခဏေနႀကအုန္း ငါကိုယ္တိုင္စမ္းမယ္” ဆိုၿပိး က်ားဆီကိုထြက္သြားတယ္။က်ားဆီေရာက္ေတာ့…. “သမင္ေၿပာတာဟုတ္လား၊က်ဳပ္မယံုဘူး၊ၿမက္စားၿပမွယံုမယ္” လို႕ေၿပာတယ္။က်ား ပဲ ….ဒါမ်ိဳးစမ္းလို႕ဘယ္ရမလဲ။ၿမက္ေတြကိုခ်က္ခ်င္းေကာက္စားၿပတာေပါ့။ဒီေတာ့ပညာရွိယုန္အတည္ၿပဳလိုက္ၿပီး တစ္ေတာလံုးယံုသြားႀကၿပီေပ့ါ။ ေန႕တိုင္းက်ားရဲ႕ဂူမွာ အသီးအႏွံလာပို႕သူေတြနဲ႕ ႀကက္ပ်ံမက် စည္ကားေနတာေပါ့။ဒါေပမယ့္ ထူးဆန္းတာတစ္ခုက တိရိ စၦာန္ေတြထဲက အားအရွိဆုံး၊အသားအမ်ားဆံုးသတၱ၀ါေတြဟာ က်ားဂူသြားရင္းထူးဆန္းစြာေပ်ာက္ဆံုးသြားႀကတယ္။ ဒီလိုၿဖစ္ေပမယ့္ က်ားကိုေတာ့ မယံုသကၤာမၿဖစ္ႀကပါဘူး။တၿခားအေႀကာင္းေႀကာင့္လို႕ပဲထင္ေနႀကတယ္။ က်ားရဲ႕ပံုစံကလဲမထင္ရက္စရာ၊မ်က္ႏွာေလးက အၿမဲခ်ိဳၿပီး စကားသံေလးက ခပ္ေအးေအး၊အၿမဲတမ္းအိေၿႏၵအၿပည့္။ဒါေပမယ့္ ေပ်ာက္သူမ်ားလာေတာ့ မေနသာႀကေတာ့ဘူး။ပညာရွိယုန္ကိုပဲအက်ိဳးအေႀကာင္းေၿပာဆိုၿပီး စုံစမ္းခိုင္းႀကတယ္။အကူအညီေတာင္းႀကတယ္။ယုန္လည္းစံုစမ္းဖို႕ က်ားဆီထြက္လာခဲ့တယ္။က်ားဟာယုန္လာတာကိုၿမင္တာနဲ႕ ပ်ာပ်ာသလဲႀကိဳဆိုတယ္။လိုေလေသးမရွိဧည့္ခံတယ္။ယုန္လည္းလာရင္းကိစၥေမ့သြားတယ္။ အနံံ႕တစ္ခု ရေတာ့မွ သတိၿပန္ရတယ္။ေသခ်ာတယ္….က်ားရဲ႕ပါးစပ္က နံတာ။ပညာရွိယုန္ပဲ သိၿပီေပါ့။ က်ားကလဲသိပ္လ်င္ေတာ့ ယုန္အေၿခအေနကို သေဘာေပါက္သြားတယ္။က်ားပဲ…ဘယ္၇မလဲ “ငါ့အေႀကာင္းကို မင္းသိၿပီမဟုတ္လား၊သူမ်ားေတြကိုမင္းေလွ်ာက္မေၿပာနဲ႕ေၿပာရင္မင္းကိုငါသတ္စားမယ္၊ မေၿပာရင္လူအမ်ားေရွ႕မွာ မင္းကို ဆရာေခၚမယ္”လို႕ ညွိတယ္။ ဘာေကာင္ၿဖစ္ၿဖစ္ ကိုယ့္အသက္ေတာ့ ကိုယ္ၿမတ္နိုးတာပဲမဟုတ္လား၊ေၿပလည္သြားတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႕ ႏွစ္ေတြသာႀကာသြားတယ္ဒီကိစၥစံုစမ္းမရေတာ့ဘူး၊က်ားဂူမွာ စည္ကားဆဲ၊က်ားကလဲသက္သတ္လြတ္စား ဥပုသ္ေစာင့္ၿမဲ၊တိရိ စၦာန္ေတြကလည္း ေပ်ာက္ၿမဲေပါ့ေလ.. ဒါေပမယ့္ ယုန္ကေတာ့ က်ားရဲ႕ဆရာ ၿဖစ္သြား ၿပီ ေလ……. (ေသာ္ဇင္အုန္း) ဟန္သစ္ မဂၢဇင္း ဇူလိုင္လ ၁၉၉၂

သူငယ္ခ်င္း

က်ေနာ္

ကိုယ္မွန္တယ္ထင္တဲ့အရာထဲ ဘ၀ကိုအတင္းထိုးသိပ္ထည့္ရင္း ေလညွင္းေလးေတာင္မွ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ရႈခြင့္မရခဲ့ပါ

လူဆိုတာ ေမြးကတည္းက ေ၇ခ်ိဳး ေပးရတဲ့ သတၱ၀ါ

လူဆိုတာ  ေမြးကတည္းက ေရခ်ိဳးေပးရတဲ့ သတၱ၀ါ

အေမ က မီးလံုးေတြသာ ၿမင္ေနရတယ္  လွည္းေပၚမွာ ပက္လက္ႀကီး လိုက္သြားေနရတာ

ခြဲစိတ္ခန္းထဲကို သားအေဖလိုက္လို႕မရဘူး  တံခါးႀကီး ဂ်ိမ္း က နဲ ပိတ္လိုက္ေတာ့

အေမ့ ရင္ထဲ ထိတ္သြားတာ အားငယ္သလိုလို ေႀကာက္သလိုလို မီးလုံးေတြက အေမ့မ်က္ႏွာ

တည့္တည့္မွာ အၿဖဴေရာင္ေတြပဲၿမင္ေနရတာ စိတ္ေအးေအးထား စိတ္ေအးေအးထားေနာ္

ဘာမွမၿဖစ္ဘူး စိတ္ကိုေလွ်ာ့ထား ဘာမွမပူနဲ႕ စကားသံေတြႀကားထဲမွာ အေမ့ ခါးဆစ္

စစ္ကနဲ က်င္ သြားတာ သိသလိုလို မသိသလိုလို အေမ့မ်က္ႏွာေရွ႕ အစိမ္းေရာင္ပိတ္စႀကီး

က်လာတယ္ စကားသံေတြေတာ့ႀကားေနရတယ္  ဗ်ိကနဲ  ဇြပ္ကနဲ  ဓါးနဲ႕ခြဲေနသလိုလို

တကယ္လိုလို အိပ္မက္လိုလို အေမ အသံေတြႀကားေန၇တယ္ အသံေတြႀကားေနရတယ္

ရၿပီ ပုတ္လိုက္ ပုတ္လိုက္

အု၀ဲ အု၀ဲ အု၀ဲ အု၀ဲ အု၀ဲ အု၀ဲ အု၀ဲ အု၀ဲ အု၀ဲ

ကေလးက အသံေအာင္လိုက္တာ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ၿပီးအၿပင္ထုတ္လိုက္ေတာ့

ၿမန္ၿမန္လုပ္ သြက္သြက္ေလး ကေလးအေဖကိုသြားၿပလိုက္ေတာ့ ငါတို႕ၿပန္ခ်ဳပ္ရအုန္းမွာ

ဒီေန႕ ေမြးတဲ့ ကေလးဟာ အဓီပတိဖြားေနာ္

                    (ေသာ္ဇင္အုန္း)

     ၂၆.၈.၂၀၁၂   ၁၂း၃၀  pm

အမွန္တရားဆိုတာ ထားလိုက္ပါ မ်ားရင္ႏိုင္ေနတဲ့ ဒီအခါမွာ

ႊအမွန္တရားဆိုတာ ထားလိုက္ပါ မ်ားရင္နိုင္ေနတဲ့ ဒီအခါမွာ

by ေသာ္ ဇင္ အုန္း on Saturday, August 25, 2012 at 11:35pm ·

အသက္ၿဖစ္ၿဖစ္  ကဗ်ာၿဖစ္ၿဖစ္  တစ္ခုခုေတာ့ၿပန္ငယ္ခ်င္လိုက္တာ

ႏွစ္ခုလံုးမရႏိုင္ဘူး    တစ္ခုမွလဲ ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး

ရူးလို႕  စိတ္ကူးယဥ္ႀကည့္တာ သိလွ်က္လိုခ်င္မိတာပါ

ဒီလိုေလးဗ်ာ    ဒီလိုပါ    ဒီလိုစီစဥ္ရတာ

ေတြကို

ဒီလိုမႀကိဳက္ပါေႀကာင္း

ႏွင့္

ေဘးတိုက္    ကန္႕လန္႕  ေဘးထိုင္ ဘုေၿပာ 

ဆို

ေတာ့

ဗ်ာ

က်ေနာ္သည္  ၿမန္ႏိုင္ငံသားစစ္စစ္  ႏိုင္ငံသား  မိဘ ဘိုးဘြား

စစ္စစ္ေတြက   ဆင္းသက္လာေႀကာင္း

ကို

ယခုအခ်ိန္ထိ   လက္မွတ္ေတြ ေရးထိုးေနရသည္မွာ

အေဘး အဘီ အဘင္ေတြ  ကို   သက္ေသၿပဳေတာ့လဲ

ကိုယ္အဆိုတင္သြင္းလိုက္တဲ့   အခါ      ေထာက္ခံသူ

ရာခိုင္ႏႈန္းက    ကိုယ့္ဘက္မွာ   မ်ားေနမွ

ဆိုေတာ့

ဒီလို  ေနေန ရ ပါေႀကာင္း

                (ေသာ္ဇင္အုန္း)

                ၂၅.၈.၂၀၁၂

                ရန္ကုန္   ၁၁း၀၀pm

က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ခင္၀မ္း

ဆရာေဇာ္ေဇာ္ေအာင္

ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

ကဗ်ာ့အေရးကို မကာကြယ္လွ်င္ ကဗ်ာေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္သည္

ကဗ်ာ ေတြကိုမီးရႈိ႕ေနၿပီ
ကဗ်ာေတြထြက္ေၿပးေနႀကရၿပီ
ကဗ်ာအင္အား၆%သာရွိ
ကဗ်ာေတြဆက္တိုက္မီးရႈိ႕ခံေနႀကရ
ကဗ်ာေတြရဲ႕ ေသဆံုး ပ်က္စီးမႈႏႈန္းဟာၿမင့္တက္လာ
ကဗ်ာေတြကဗ်ာကရာ စြန္႕ခြါေနႀကရ
ကဗ်ာကိစၥကို ကမၻာက ေၿပာင္းၿပန္ အမွားေတြႀကားသိေနႀက ကမၻာကေသေသခ်ာခ်ာ
မသိပဲ ရမ္းသမ္း အၿပစ္တင္ေနႀက
ကဗ်ာကိုသိလ်က္ ဘ၀ရပ္တည္ေရးအတြက္ ကဗ်ာၿပင္ပ ကဗ်ာေတြက ကဗ်ာကိုၿငင္းပယ္ေနႀက
ကဗ်ာဘက္မွသမတႀကီးက ရဲ၀န္႕ၿပတ္သားစြာ ရပ္တည္လိုက္တဲ့အခါ
ကဗ်ာကိုေသေသခ်ာခ်ာအသိတဲ့ ကုလသမဂၢ လူႀကီးလဲေရာက္လာ
ကဗ်ာရဲ႕အေၿခအေနကိုကဗ်ာက ေစာင့္ႀကည့္ကာကြယ္ေနရပါေႀကာင္း
ကဗ်ာ တိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႕
                      (၁.၈.၂၀၁၂)

ဂရိတ္ဦးဖိုးစိန္ ႏွစ္၁၃၀ၿပည့္ပြဲကိုႀကည့္ရင္းသားေလးကသူ႕ဘာသာသူဒီဇိုင္းဆင္ထားတာ

ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

ပထမတန္းေက်ာင္းသားေလးႏွင့္ေတြ႕ဆုံၿခင္း

ပထမတန္း ေက်ာင္းသားေလးႏွင့္ ေတြ႕ဆံုၿခင္း


နံနက္ကိုးနာရီခြဲ   ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္

တစ္ခါတေလ   တန္းစီ
ေလးတန္း သံုးတန္း အၿပင္မွာထြက္စီ
ႏွစ္တန္း တစ္တန္း သူငယ္တန္း
ကိုယ့္အတန္းထဲမွာကိုယ္စီ
ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းကိုဆို  ၊ႏိုင္ငံေတာ္အလံကိုအေလးၿပဳ
ၿမန္မာေက်ာင္းသားသီခ်င္းကိုဆို၊ ပညာေရးေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြကိုဆို
ေက်ာင္းသားအေရးသံုးပါးကို ဆို၊တို႕တာ၀န္အေရးသံုးပါးကို ဆို
ေက်ာင္းသားေကာင္းသီခ်င္းကို ဆို
ဘုရားရွစ္ခိုး တရားထိုင္
အားလံုးမတ္တပ္ရပ္  ဆရာမကိုႏႈတ္ဆက္  မဂၤလာပါဆရာမ
ပဥၥဂုဏံ  အဟံ၀ႏၱာမိ  အာစရိယဂုဏံ အဟံ၀ႏၱာမိ
မဂၤလာပါ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာမ
ၿမန္မာစာ သင္
အဂၤလိပ္စာ သင္
ဆယ့္ႏွစ္နာရီ    ထမင္းစားခ်ိန္ ဆယ့္ႏွစ္နာရီခြဲ  စာၿပန္သင္
သခ်ၤာ သင္  
အေထြေထြသိပံသင္  
တစ္ခါတေလ  စာရိတၱ ၊တစ္ခါတစ္ေလ  ဘ၀တြက္တာ
ဆရာမက အိမ္စာေတြအမွတ္ခ်စ္တယ္  အိမ္စာေတြေပးတယ္
အဂၤလိပ္စာ နဲ႕သခၤ်ာ အိမ္စာေပးတယ္
သံုးနာရီ
ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္
အိမ္ၿပန္တယ္

စစ္

ၿဖည့္စြက္ၿပင္ဆင္စရာမလို
သူ႕နဂိုမူလကတည္းကိုက ၿပီးၿပည့္စံုၿပီးသား
                 ( စစ္)

အသက္တစ္ေခ်ာင္းဆိုတာ   ထမင္းစားေရေသာက္သလို
ပ်င္းလာရင္  မုဒိန္းက်င့္လိုက္တာေပါ့
အားအားယားယားရွိ မိုင္းေထာင္တယ္  ဗံုးခြဲမယ္
စာသင္ဖို႕မလိုပါဘူး   အသက္ရွင္ဖို႕အေရးႀကီးတယ္